Als een universiteit geen school is, wat is het dan wel? Als onderwijs en onderzoek de twee kerntaken van de universiteit zijn, even belangrijk en even waardevol, waarom praten ze er dan over onderzoekstijd en onderwijslast?

De vraag wat een universiteit eigenlijk is, houdt me bezig sinds ik in 1986 ging studeren en in een wereld terechtkwam die ik niet begreep. Toen voelde ik me klein, verdwaald en dom. Nu, na er ruim dertig jaar deel van te hebben uitgemaakt, zie ik dat universiteiten met hun structuren, gewoontes en heilige huisjes niet zo vanzelfsprekend zijn als ze zich vaak voordoen.

Wat voor structuren en gewoontes zijn dat precies? Welke zijn behulpzaam en welke staan goed onderwijs in de weg? Dat wil ik hier uitzoeken; door waar te nemen, gesprekken te voeren, goed te luisteren en te lezen. Ik begin bij Het vertrekpunt: mijn huidige beeld van de stand van zaken.